( * ( إِنَّ اللَّه يُدْخِلُ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحاتِ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الأَنْهارُ ) * ) . گروه اول در شعله‌هاى آتش سوزان غوطه ورند و اينها در باغهاى بهشت در كنار نهرهاى جارى آرميده‌اند . سپس به زينت و لباس آنها پرداخته ، مىگويد : « آنها با دستبندهايى از طلا و مرواريد زينت مىيابند و لباسشان در آنجا از حرير است » ( * ( يُحَلَّوْنَ فِيها مِنْ أَساوِرَ مِنْ ذَهَبٍ وَلُؤْلُؤاً وَلِباسُهُمْ فِيها حَرِيرٌ ) * ) ( 1 ) . و اين دو پاداش ديگر آنها است . به اين ترتيب در بهشت ، زيباترين لباسهايى را كه در دنيا از آن محروم بودند در تن مىكنند و دستبندهاى جواهر نشان در دست دارند ، اگر در اين جهان از پوشيدن اين گونه لباسها و زينتها ممنوع بودند به خاطر آن بود كه مايه غرور و غفلت مىشد و سبب محروميت گروه ديگر مىگشت ، ولى در آنجا كه اين مسائل مطرح نيست اين ممنوعيتها برداشته مىشود و جبران مىگردد . البته با توجه به اينكه الفباى زندگى در آن جهان با اينجا متفاوت است اين الفاظ مفاهيمى برتر و بالاتر از آنچه ما در اين جهان مىانديشيم خواهد داشت ( دقت كنيد ) . و بالآخره چهارمين و پنجمين موهبتى كه خدا به آنها ارزانى مىدارد و صرفا جنبه روحانى دارد اين است كه آنها « به سخنان پاكيزه هدايت مىشوند »

--> ( 1 ) اساور جمع اسوره ( بر وزن مشوره ) و آن هم به نوبه خود جمع سوار ( بر وزن كتاب ) به معنى دستبند است و در اصل ، فارسى بوده ( دستوار ) كه بعدا در عربى به صورت فوق تغيير شكل يافته .